Neşe, sevinç sesini duyur bana; bayram etsin ezdiğin kemikler… Geri ver bana sağladığın kurtuluş sevincini; bana destek ol, istekli bir ruh ver. (Mezmurlar 51:8, 12)
Niçin Davut cinsel öz-denetim için haykırmıyor? Niçin diğer erkeklerin onu gözetip sorumlu tutmaları için dua etmiyor? Niçin gözlerini korumak ve cinsellikten uzak, pak düşüncelere sahip olmak için dua etmiyor? Aslında Bat-Şeva’yı tecavüzden sonra bir itiraf ve tövbe niteliğinde olan bu mezmurda, Davut’un bu tür şeyleri dilemesini beklersiniz.
Davut’un bu tür dileklerde bulunmamasının sebebi, cinsel günahın hastalığın kendisi değil, bir semptomu olduğunu bilmesidir.
İnsanlar cinsel günaha kapılıyorlar çünkü Mesih’te sevinç ve memnuniyete dolu bir şekilde sahip değiller. Ruhları kararlı, sağlam ve sabit temelli değil. Sallanıyorlar. Ayartılıyorlar ve kendilerini kaptırıyorlar çünkü duygularında ve düşüncelerinde Tanrı, olması gereken en yüce noktada değil.
Davut kendisiyle ilgili bunu biliyordu. Bu bizim için de geçerli. Davut dua etme şekliyle, cinsel günah içerisinde olan kişilerin gerçek ihtiyaçlarının ne olduğunu bize gösteriyor: Tanrı! Tanrı’da sevinç.
Burada bizim için derin bir bilgelik yatmaktadır.