Yararlı Linkler

TV Kanalı

SAT-7 TÜRK, yayın yaptığı bölgelerde yaşayan Hristiyan nüfusun inançları hakkında bilgilendirilmesi, ortak bir dil ve anlayışla kendilerini ifade edebilmesi hedefiyle faaliyet yürütür.

Kutsal Kitap ve Hristiyanlık ile ilgili basılı tüm yayınları Kitab-ı Mukaddes Şirketi’nden temin edebilirsiniz.

Türkiye’deki en büyük Hristiyanlık bilgi platformu. Hristiyanlık hakkında sorularınız varsa veya ücretsiz İncil isterseniz bu web siteyi inceleyebilirsiniz.

 

Shema Media Group ve Kanal Hayat ortaklığında yürütülen Hristiyan gençlik Youtube kanalıdır.

 

Radio Shema’nın diğer bir misyonu ise renkliliğin, çok sesliliğin, farklı inanç ve düşüncelerin savunucusu olmaktır. Her yaş gurubundan, her kesimden insanın dinlemekten zevk aldığı Radio Shema, sizin yaşamınızda da bir fark yaratacaktır.

 

Ücretsiz Sesli Kitapların ve Podcastlerin yer aldığı harika bir telefon uygulaması. Tamamen ücretsiz olan bu uygulamayı hemen indirip sesli kitapları dinlemeye başlayabilirsiniz.

 

RadyoMaranata.com bir internet radyosudur. Hristiyan inancına mensup dinleyicilerin yanı sıra Hristiyan inancını merak edenlerin de zevkle takip edeceği zengin bir dinleyici kitlesine hitap eder.

 

Kutsal Kitap (Tevrat, Zebur ve İncil) bölümlerinin tamamını ücretsiz okuyabilirsiniz. Eğer Kutsal Kitap’da belirli bir bölüm veya ayet üzerine çalışma yapıyorsanız okuduğunuz bölümlerin çevirilerini Türkçe, İngilizce, İbranice, Grekçe ve Latince dillerindeki çeviriler ile karşılaştırabilirsiniz.

 

Kanal Hayat Televizyonu 15 Mart 2007 tarihinde yayın hayatına başlamış olup, dinsel içerikli (Hristiyan) bir kanaldır.

 

Hardal Tanesi Pastör Vahan İSAOĞLU sunumu ile, hikayeler anlatan, şarkılar çalan, biraz felsefe biraz bilim biraz sanat biraz her şey ama aslında Tanrı’dan bahseden bir youtube kanalı!

www.uyanisgencligi.com

Anasayfa » Bir Olsunlar

Bir Olsunlar

156 kez okundu.

5 yıl önce katıldığım kanat kampının son gününde ortada bunun gibi birçok kart vardı, dua edip bir kart almamız istenmişti. Önce başkalarının almasına izin verdim önümde çok seçeneğin olmasını sevmem diye. Sonra kartlar azalınca ben de öne gittim, bir kart seçmek için eğilip hepsini inceledim. Seçmek zordu, hepsinin mesajı iyiydi. Sonra bu kart gözüme ilişti, 1 değil 2 taç vardı üstünde ve “bizim gibi bir olsunlar” yazıyordu. Yanımdaki kardeş “Rab bu kartla sana ne demek istiyor düşün, bu konuda seni harekete geçirmek istiyor olabilir” dedi. Aklıma hemen Ankara’daki gençler geldi, gençken hepimiz benciliz kendi isteklerimizi diretir başkalarının bizim isteklerimize göre eğilip bükülmelerini isteriz ama acaba Ankara’daki gençler tüm bu istekleri bırakıp bir olabilir mi? Ben onlara nasıl yardım edebilirim? Diye düşündüm, daha kendim de o bencil gençlerden biriyken.

Bu olayın üstünden 5 yıl geçmiş ve bakıyorum da bu isteğim/duam aslında artık sadece gençlere yönelik değil. Bencilliğimiz gençlikle sınırlı olsaydı keşke. Kilisemde, şehrimde, ülkemde her yerde kardeşler arasında o kadar acı var ki.. Kutsal Kitap’ta iyi ağaçlar olduğumuz meyvelerimizden belli olacak diye yazıyor (Matta 7:17-18). Peki biz müjdeyi duyup inanmayan, kendilerine bazen acıdığımız bazen sabırsızlıkla “Neden inanmıyorlar?” Diye ısrar ettiğimiz kilise dışında kalan insanlara hangi tatlı meyvelerimiz olduğunu söyleyebiliriz? Çekişme dolu kiliselerimizle mi övüneceğiz? Yoksa gruplanmalarla dolu gençlik toplantılarımızla mı? Ya da fark etmeden yer yer dedikodu etmek için fırsat aradığımız kadın toplantılarımızla mı?

Bu yüzden benim duam aynı kaldı: “Onlar gibi bir olalım.” Bu taçlardan biri bizim; Mesih’e iman ettiğimizde hak etmediğimiz ama lütuf sayesinde aldığımız aklanmayla kutsallıkta O’na benzer olan yeni yaradılışa sahip olduğumuzdan dolayı bize bağışlanan taç. Bu taç bazen bana ağır geliyor, hak etmediğimi söylüyorum kendime. Ama Tanrı beni layık gördü, bu tacı da yükünün altında ezileyim diye değil kim olduğumdan emin bir şekilde ilerlemem için verdi. Bu taca baktıkça günahlarımın altında ezilmeyeceğimi ve zaferle bu çürük benliği yenebileceğimi anımsıyorum. Diğeri bizim başkalarına vereceğimiz taç. Kendim gibi kardeşimi önemli, biricik sayıyor muyum? Onu kutluyor, onun için seviniyor, onun için kendimi feda ediyor muyum? Onun ağzından çıkanları ciddiyetle dinliyor, isteklerine kulak veriyor muyum? Almadan önce sevinçle verebiliyor muyum? Onun başına taç takıp onun önemli ve saygıya değer biri olduğunu yürekten ilan edebilir miyim?

Aklımda dönüp duran bu sorularla sizleri baş başa bırakmak istiyorum. Dilerim ki Rab bizim yüreklerimizin gözlerini açar ve hepimiz yeni gözlerle görür, yeni bir yürekle konuşur, yeni bir bilgelikle birbirimizi severiz.

Berfin Selim

Bir yanıt yazın